Een publicitaire dijkdoorbraak over het H-woord is een feit. De ban is gebroken. Critici van het regeerakkoord over de HRA gaan nu helemaal los en laten zich met donderend geraas als spuiwater de Polder in rollen. Onder anderen de secretaris-generaal van het Maxime Ministerie heeft van zich doen spreken. Marike Stellinga, ex-Elsevier, thans KMA, voelde deze mijnheer Buijink aan de tand over zijn nieuwjaarsartikel in het economenblad ESB.

Waar gaat het om met de HRA?
Niets wijst erop dat de topambtenaar veel voelt voor het PVV- annex Le Corbeau- annex Syp Wynia-standpunt. De essentia komen niet aan bod:

1. Doel van de HRA is — naast traditioneel het eigen-woningbezit te stimuleren, wat vele voordelen heeft — huiseigenaren compenseren voor de belastingdruk in een sterk nivellerend fiscaal stelsel;
2. Om die reden kan een afschaffing of afbouw van de HRA geen bezuiniging zijn, aangezien deze immers gelijktijdig gecompenseerd moet worden in de inkomstenbelasting, op straffe van het breken van de ruggengraat van de economie: de hardwerkende Nederlander;
3. De huursector blijft goeddeels onbesproken, wat, vertaald in beleid, de funeste inkomensgelijkheid alleen maar groter maakt.

Rookgordijnen
Terwijl deze trits stelselmatig buiten de meeste headlines wordt gehouden — ook door Stellinga — worden voornamelijk rookgordijnen gelegd rond de HRA. Men voert slechts argumenten aan die met name voor ‘links’ maar ook wel voor ‘rechts’ redelijk klinken. Zoals: het is verstandig een zo groot mogelijk deel van je schuld (sneller) af te lossen. Of: de fiscale faciliteiten houden de huizenprijzen kunstmatig hoog (zelfs in de huidige markt, waarin de prijzen door andere oorzaken aan het dalen zijn). En er is de gemeenplaats dat er nu eenmaal ongehoord veel bezuinigd moet worden, waarbij “iedereen” moet “inleveren”. Deze laatste doet weinig onder voor de grootste gotspe. Dat is natuurlijk het trekken van de Europese kaart, maar die kenden we al van een van de ergste kiezersbedriegers van de laatste vier jaar: Wim van de Camp, CDA’er in Brussel en Straatsburg. Na “Griekenland” zijn én het geld én de beleidsruimte op, en de Nederlandse huizenbezitter het haasje.

Paul Tang deed er donderdagavond nog een schepje bovenop. Onder de Buijinkradar verspreidde het ex-kamerlid voor de BNR-microfoon de desinformatie dat “iedereen” zo langzamerhand wel weet dat de dagen van de HRA geteld zijn. De ontijdigheid van de discussie wuifde hij weg. Volgens Tang, tegenwoordig consultant bij Boer & Croon, is de aftrek een “subsidie”, die simpelweg “afgeschaft” kan worden. Daarmee prikkel je mensen tot het gewenste gedrag, aldus de niet door presentator Roelof Hemmen tegengesproken adviseur voor “strategische keuzes en organisatorische innovatie”.

Een PvdA’er die mensen wil prikkelen…
De ongerijmdheid van Tangs standpunt ligt in het blote feit dat hij voor de Partij van de Arbeid, pardon Allochtonen, in het parlement heeft gezeten. Schaf de subsidie af, dan prikkel je mensen tot het gewenste gedrag. Die hou’en we d’r in. Voor de toekomstige parlementaire enquête naar het mislukte 3I-beleid.

Zo pakken donkere Buijen zich samen boven ons eigen huis. We zitten in de Tang. Hoop en bid, mensen, dat ik ongelijk heb.

0

0