>De Britse regering heeft een nieuwe “integratiestrategie” aangekondigd, die tot doel heeft een “uniforme Britse identiteit” te creëren. Deze nieuwe politiek eist van immigranten, die zich in Groot-Brittannië willen vestigen, dat zij Engels leren en zich aan de Britse “mainstream”-cultuur en aan waarden zoals democratie en de rechtsstaat aanpassen. Hieronder de vertaling van een artikel van Soeren Kern voor het Stonegate Institute:

Deze maatregelen vormen een voortzetting van de jongste inspanningen van de regering om de decennia lang met geld van de staat bedreven multiculturele politiek te veranderen, waardoor islamitische immigratie mogelijk werd gemaakt, in Groot-Brittannië een parallelsamenleving op te richten, zonder zich te integreren.

Op 21 februari werd een nieuw strategiedocument met de titel “Creating the Conditions for Integration” gepubliceerd, waarin wordt gezegd:

Wij zullen gedragswijzen en opvattingen naar vermogen bestrijden, die in tegenspraak zijn met onze gemeenschappelijke waarden zoals democratie, de rechtsstaat, kansengelijkheid en gelijke behandeling, vrijheid van meningsuiting en het recht van alle mannen en vrouwen op een leven zonder vervolging. We zullen extremisten, die onze samenleving willen ondermijnen, bestrijden en verjagen en we zullen met de achter hen staande organisaties noch zaken doen noch financiële ondersteuning geven […]

De langdurige aanwezigheid van een sterk gediversifieerde bevolking is in de regel een indicator voor goede integratie en berust op de aanname, dat verschillende groepen personen goed met elkaar kunnen opschieten. Deze integratie kan echter door een serie factoren worden betwijfeld of zelfs teruggedraaid worden, wanneer bijvoorbeeld groepen binnen een locale gemeenschap gescheiden van elkaar werken en zich gescheiden socialiseren.

Naast een serie andere maatregelen wil de regering de immigratie- en vestigingswetten herzien, waarbij het tot een verhoging van de eisen voor diegenen dient te komen, die zich in Groot-Brittannië willen vestigen. Wie naar Groot-Brittannië komt om hier te werken, te studeren of te trouwen, moet kunnen bewijzen de Engelse taal te beheersen en wie voorgoed wil blijven of het Britse staatsburgerschap zou willen aanvragen, moet zowel kennis van de Engelse taal als van de Engelse gebruiken kunnen bewijzen.

De nieuwe strategie wil ook het onderwijs in Britse geschiedenis en cultuur op scholen versterken en wenst, dat op openbare plaatsen respectievelijk instellingen de Britse vlag dient te worden gehesen. Bovendien wil de regering het christelijke geloof weer in het centrum van het openbare leven plaatsen.

Frontale aanval op de politiek van de Labourregering

De staatssecretaris voor gemeenten en gemeentelijk bestuur, Eric Pickles, die voor de invoering van de strategie verantwoordelijk is, noemt de nieuwe maatregelen een frontale aanval op de multiculturele politiek van de voormalige Labourregering. Haar politiek zou tot een verwatering van het onderwijs in Britse geschiedenis hebben geleid en een “agressief secularisme” bevorderd hebben. In een gesprek met de Londense “Daily Mail” verklaarde Pickles:

Onder Harriet Harman (Minister van Emancipatiezaken) had de Labourregering leden van verschillende culturen ertoe aangemoedigd gescheiden van elkaar en van de heersende cultuur te leven. Politieke correctheid verving het gezonde mensenverstand. De mensen waren bang om terechte zorgen en frustraties tot uitdrukking te brengen. We hebben een nieuw begin nodig. Eentje, die niet de verschillen benadrukt, maar datgene wat we gemeenschappelijk hebben. […]

Het is droevig om te zien hoe de afgelopen jaren het idee van tolerantie werd geperverteerd. Een paar mensen, een handvol activisten, meenden dat het niet voldoende zou zijn om de minderheden hun zeden en gebruiken te laten volgen, nee, ze wilden, dat de meerderheid haar tradities en haar culturele erfgoed verloochent, inclusief het christelijke geloof en de Engelse taal.

De nieuwe integratiestrategie werd opgesteld, nadat de Britse minister-president David Cameron openlijk de jarenlange politiek van het multiculturalisme in Groot-Brittannië afgewezen en verklaard had, dat deze politiek gefaald zou hebben en voor de bevordering van het islamistische extremisme verantwoordelijk zou zijn. In een toespraak op de veiligheidsconferentie in München in februari 2011 zei Cameron:

Met de doctrine van het multiculturalisme hebben we verschillende culturen ertoe aangemoedigd gescheiden van elkaar en van de heersende cultuur te leven. We hebben het verzuimd om de mensen een visie van de samenleving door te geven, die erbij zouden willen horen. We hebben zelfs getolereerd, dat afgescheiden maatschappelijke groeperingen zich gedragen op een wijze, die volledig in tegenspraak is met onze waarden. […]

Deze handen-af-van-tolerantie heeft alleen maar het gevoel versterkt, dat men niet genoeg gemeenschappelijks zou hebben. Dat leidt ertoe, dat enkele jonge moslims zich ontworteld voelen. De zoektocht naar iets, waarbij men zich thuis kan voelen en waarin men kan geloven, verleidt gemakkelijk tot een extremistische ideologie. Wat we hier zien – en datzelfde geldt voor veel Europese landen – is een proces van radicalisering.

Cameron zei, dat er een tweesporenbeleid nodig zou zijn om de bedreiging door de radicale islam in Europa onschadelijk te maken: een beslissend optreden tegenover iedere extremistische ideologie en, in plaats van de aanmoediging tot een afgescheiden manier van leven, een duidelijke stimulering van het bewustzijn voor een gemeenschappelijke nationale identiteit, die voor iedereen open staat. Over deze tweede uitdaging van het stimuleren van een gemeenschappelijke nationale identiteit zei Cameron:

We zouden de passieve tolerantie van de afgelopen jaren moeten afbouwen en ons moeten bekennen tot een actief en krachtig liberalisme. Een passief tolerante samenleving staat op het standpunt dat men de burgers met rust zou moeten laten zolang ze de wet gehoorzamen. Zij gedraagt zich neutraal tegenover verschillende waarden. Ik denk, dat een echte liberale samenleving veel meer moet doen; zij gelooft in bepaalde waarden en propageert deze op een actieve manier. Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst, democratie, rechtsstaat, gelijke behandeling onafhankelijk van ras, geslacht of seksuele voorkleur. Zij geeft aan haar burgers door waar het aan ligt dat zij zich een samenleving voelen: om tot deze samenleving te behoren, betekent in deze waarden te geloven.

In een andere toespraak had Cameron in oktober 2011 een serie verstrekkende hervormingen aangekondigd, die hard tegen illegale immigratie en visumbedrog zou moeten optreden, om “onze grenzen weer veilig te maken en illegale immigranten naar huis te sturen”. Cameron zei, dat toekomstige immigranten, die een verblijfsvisum voor Groot-Brittannië aanvragen, moeten bewijzen dat ze Engels spreken en dat ze over voldoende financiële middelen beschikken om zelf hun verblijf in het land te betalen.

Cameron eist van de Britten om illegalen aan te geven

Het duidelijkst werd Cameron in een toespraak over het groeiende probleem van de illegale immigratie uit vooral islamitische landen, door de Britten ertoe op te roepen illegale immigranten aan te geven bij de autoriteiten om zodoende hun uitzetting mogelijk te maken. Cameron eist verder, dat in de toekomst immigranten, die een Brits paspoort willen aanvragen, van tevoren een test over Britse geschiedenis zouden moeten afleggen.

De verplichting tot het afleggen van een inburgeringtest bestond voor migranten, die zich duurzaam in Groot-Brittannië wilden vestigen, al sinds 2005. Maar deze multiple-choice-test met de naam “Life in the UK” werd tot een lachertje gedegradeerd, toen de voormalige Labourregering besloot dat niet van immigranten zou kunnen worden geëist de Britse geschiedenis te leren, omdat er gewoon teveel stof zou zijn en dit daarom niet “fair” zou zijn. In plaats daarvan kregen ze vragen over gelijkberechtiging, maatregelen tegen discriminatie en de mogelijkheid tot het verkrijgen van sociale hulp door de Britse staat. Cameron zei hierover:

We zullen de inburgeringtest veranderen. In het handboek over het verkrijgen van het staatsburgerschap staat een heel hoofdstuk over de Britse geschiedenis, maar, en dat is ongehoord, er staat geen enkele vraag over Britse geschiedenis in de echte test. In plaats daarvan zijn er vragen te vinden over de taken en bevoegdheden van de EU-autoriteiten en over het Britse welvaartssysteem. We zullen deze hele test herzien… de belangrijkste zaken zullen in het vervolg de Britse geschiedenis en cultuur zijn.

Al deze inspanningen om de multiculturele politiek tot nu toe te wijzigen, veranderen niets aan het feit, dat de Britse regering nog een harde strijd staat te wachten om een geïntegreerde samenleving te creëren. Een dag na de aankondiging van de nieuwe integratiestrategie van de Britse regering maakte het Britse bureau voor de statistiek, het Office for National Statistics, bekend, dat tweederde deel van de in Londen in 2010 geboren baby’s minstens één in het buitenland geboren ouder had. In enkele stedelijke districten wordt al meer dan drie vierde deel van de kinderen in migrantenfamilies geboren. Slechts in 6 van de 32 Londense stadsdistricten ligt dit cijfer onder de 50%. “Migration Watch UK”, een denktank, die zich vooral bezighoudt met immigratie- en asielkwesties, zegt hierover:

Deze buitengewone cijfers bewijzen de grote en snelle veranderingen die in onze hoofdstad plaatsvinden. Ze maken duidelijk, hoe Londen bijna onherkenbaar en in een mate en tempo veranderd is, dat een succesvolle integratie immens moeilijk geworden is.

BRON

Bron oorspronkelijk artikel

Auteur: Soeren Kern

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

0

0