Onder druk van vooral de linkse partijen is minister Leers kort geleden toch nog door de knieën gegaan. Op de door de Angolees Mauro door derden gestimuleerde studie aanvraag heeft de minister hem een verblijfsvergunning voor het lopende studiejaar tot 1 september 2012 gegeven. Mauro gaat nu namelijk een IT studie doen. Dat is merkwaardig omdat zelfs zijn pleegmoeder al eerder had gezegd, dat Mauro niet zo’n “studiehoofd” heeft.We moeten maar eens afgewachten hoe het Mauro zal gaan. Laten we ons maar geen illusies maken: wanneer Mauro in het huidige studiejaar niet succesvol is, dan nog kan hij rekenen op een verlenging en wéér een verlenging tot ook minister Leers of zijn opvolger hem op het allerlaatste moment een permanente verblijfsvergunning verstrekt. En u herinnert zich het debat nog: een emotionele Hans Spekman (PvdA en nu voorzitter van die partij) noemde de minister “a-sociaal.” En inmiddels weten we ook dat Mauro en diens Limburgse pleegmoeder er de hand niet voor omdraaiden om onjuiste gegevens te laten noteren……………..

Ik vestig ook nog de aandacht op een andere kwestie, die zich in het kielzog van dit linkse succes afspeelde: de zaak Jossef. Het gaat om de 9-jarige vluchteling Jossef uit Soedan. In 2004 vluchtte hij met zijn moeder voor oorlogsgeweld van Soedan naar – hoe kunt u het raden – Nederland.

Twee maanden geleden liet de Nederlandse overheid weten dat ook hij het land uit moet. En daarmee werd Nederland opnieuw overspoeld door een emotionele campagne, toen gestart door de Alkmaarse Courant onder het motto “Jossef moet blijven”. In afwachting van zijn terugkeer zou hij met zijn moeder uit het asielzoekerscentrum van Alkmaar worden overgeplaatst naar het AZ-centrum in Katwijk. Lokale politici en burgerdemonstranten, gesterkt door het Mauro-effect, haalden alles uit de kast om de verhuizing tegen te gaan. Dat is gelukt, Jossef hoefde niet naar Katwijk. Moeder en Jossef kregen de gelegenheid aan hun terugkeer te werken. Je hoeft niet doorgeleerd te hebben om in te zien dat Soedan de terugkeer van Jossef nooit zal meemaken. Want ook hier werd de druk zo enorm opgevoerd dat de overheid het er waarschijnlijk wel bij zal laten zitten. Daarbij komt dat, anders dan Mauro, Jossef en zijn moeder niet over de papieren van het land van herkomst beschikte. De moeder heeft geen geboortebewijs en/of een paspoort. En zoals het gaat in Nederland werd er weer ijverig geprocedeerd want asieladvocaten moeten ook kunnen genieten van een copieuze maaltijd, wellicht in de knusse ambiance ten huize van Midden-Oosten deskundige Bertus Hendriks.

Ook hier kan je jezelf afvragen hoe de moeder kans heeft gezien met haar zoontje uit Soedan naar Nederland te komen. Wie heeft de reis georganiseerd en hoe ging dat: zo zonder papieren reizen? Jossef en zijn moeder zijn niet de enigen die geen verblijfsvergunning kregen, die de lange weg van de procedures gaan en integraal, met de hulp van daartoe ingeschakelde hulpverleners, de emoties in de regio en in Nederland bespelen. Er staan nog 75 soortgelijke gevallen op de wachtlijst. En weer kon je horen dat het toch niet zo moeilijk was om Jossef en zijn moeder alsnog de gewenste verblijfsvergunning te geven en hen vooral op kosten van de gemeenschap gedurende langere tijd te verzorgen.

Nu deze acties zijn geslaagd, met ronduit frauderende “vluchtelingen” is er dus een petitie rondgegaan ter ondertekening, om ALLE kinderen maar hier te houden en asiel te verlenen. Is dat niet precies wat wij op deze website en die van OSL StaVast al voorspelden? En nu deze is ondertekend door sympathisanten van GroenLinks, enkele bekende Nederlanders en een handjevol politici, zou dit gewicht in de schaal moeten leggen? Omdat ongeveer 100.000 mensen dat vinden en 16 miljoen Landgenoten zich juist niet hebben uitgesproken? Wat een onzin!

Het belachelijke vluchtelingen circus is niets anders dan een verdienmodel gebleken, waarin talloze obscure linkse clubjes miljarden verdienen. Want wanneer het om het indienen van declaraties gaat, dan is elk socialistisch ideaal als bij toverslag uit het hart verdwenen. En deze schunnige praktijken zijn bekend, maar worden bevallig vermeden in de media, die al evenzeer de moeizaam opgebrachte belastingmunten als een heuse zilvervloot binnen halen: zie de Publieke Omroep.

Intussen worden de pensioenen van autochtone burgers gekort, de woonkosten opgedreven en de belastingen verder opgeschroefd. Om de “crisis” te bestrijden worden benzinestations zelfs benut als belastingkantoren.

Wat een ongelooflijke schande.