‘Bij het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) heerst een angstcultuur en wordt gemeenschapsgeld verspild doordat niet naar medewerkers wordt geluisterd.’ (NOS-Journaal)

Volgens de medewerkers van het hoofdkantoor is de angstcultuur te wijten aan directeur Nurten Albayrak, die een despoot en zonnekoningin wordt genoemd.  Ze verdient jaarlijks meer dan twee ton.

Zomaar een greep uit de vele berichten.

Maar natuurlijk weet ik wel dat er her en der maar ook hier al uitgebreid aandacht is geweest voor dat Turkse schlemiel Nurten. Maar wat is er nu verleidelijker dan er nóg ‘ns overheen te gaan, over al die geschreven artikeltjes wel te verstaan, want me aan die bitch vergrijpen zou vergelijkbaar zijn met een doodgewone huismus die probeert een  loopse lammergier (of is het ‘vluchtse’ ?) te bestieren. Nee, niet aan mij besteed, deze verongelijkte valse Turkse kakkerlak Albayrak. En ja, dat rijmt ook zo leuk hè!

Maar de werkelijkheid is minder leuk, ik heb dit ‘soort’ meegemaakt van dichtbij, niet alleen in de schoonmaak, maar ook in de ‘zorg/verpleging’. En ik vertik het om in details te treden, al was het maar puur om rekening te houden met mijn bloeddruk welke doorgaans prima is maar dit slag mensen zouden levenslang moeten krijgen wanneer men mij onverhoopt levenloos achter mijn PC aantreft.

Het zijn monsters, of het nu mannen zijn of vrouwen, het doet er niet toe. Was het een ‘hij’ met een rothumeur dan zeiden we vroeger: ‘Hij mocht ‘r weer ‘ns niet op vannacht’ en was het een ‘zij’ dan heette het dat ze weer eens een beste partij ‘niet welgesteld’ was, om het maar eens ’even-wichtig’ uit te drukken.

Het is het type ‘manager’ dat in plaats van behoorlijk te ‘managen’, elke keer weer alles moeiteloos in het honderd weet te dirigeren tegen een vorstelijk salaris dat veelal ook nog beloond wordt met een gouden handdruk wegens nooit bewezen diensten of beter nog, wegens wanprestaties. Een soort misplaatste hoffelijkheid welke grenst aan het onbeschofte.

Helaas, Nurten (wat een naam ook, doet me steeds weer aan iets denken…knurften of zo?) grijpt er naast. Ik kan en wil niet verhullen dat het mij wérkelijk enorm plezier en genoegen heeft verschaft om deze Turkse horrorbitch op ’r onbeschofte muil te zien gaan en naar mate zij meer en meer verongelijkt spartelt hoe meer voldoening ze mij schenkt. (Heerlijke hobby, dat –terechte- leedvermaak. Ik kan het u van harte aanbevelen!)

Het wil maar niet tot deze Turkse del haar botte kop doordringen dat niet zíj, maar anderen volledig recht van klagen hebben vanwege haar schrikbewind. Anderen, die ’s avonds laat telkens weer thuiskwamen met een misselijkmakend gevoel van onrecht en machteloosheid en dit enkel konden afreageren op hun gezin dat daarmee ook nog eens de dupe werd van Nurtens uitspattingen. Nu is het echter Nurten die zich beklaagt over dat haar en haar gezin ‘onrecht’ is aangedaan. Je moet maar lef hebben. In ieder geval ervaart zij nu eens, geheel terecht, hoe anderen zich door haar hebben gevoeld.

Niet dat zij zich dit nu plotseling opeens eindelijk realiseert, of aantrekt, nee sterker nog, daar snapt ze nog steeds de Turkse sambaballen van. En ze zal het ook nooit snappen want dat heeft dit ‘soort’ nu eenmaal niet in zich. Typisch links, typisch PvdA eigen, nooit naar jezelf wijzen maar altijd naar een ander.

Ze blijft maar krakélen over onrecht, háár aangedaan. Ze is in feite in-zielig, of misschien meer treffend, a-zielig. Ze kan maar beter op zoek gaan naar een opvangtehuis voor mensen die zielloos zijn, een kerk wellicht, of nog beter in haar geval, een moskeet. Altijd geopend voor keetschopsters en Keetje Tippels’…..

Onderstaand liedje maalde me constant door de kop tijdens het tikken van dit stukje. Ik tikte op het laatst zelfs met de maat mee!

U hoeft enkel de titel maar te substitueren door ‘Kakkerlak’ en we hebben een hit!

Vertaling:

Kakkerlak…vreselijk ondier, zo’n kakkerlak!

Kakkerlak, bye, bye Albayrak…!!

                                httpv://youtu.be/smIsW_ke0yE

0

0