Het ambt van burgemeester (niet: burger-meester) is vooral geen sinecure. De burgemeester is niet de “baas” van de Gemeente; dat is de Gemeenteraad. Hij is daarvan slechts voorzitter en zoals het een goed voorzitter betaamt krijgt iedereen evenveel spreektijd. Een man of vrouw van de tijd dus.

Naast deze belangwekkende taak is de burgemeester ook en vooral voor representatieve taken beschikbaar. Hij of zij vertegenwoordigt de Gemeente in b.v. rechtszaken die de Gemeente voert met burgers, ondernemers en tal van andere groeperingen. Deze rechtszaken moeten worden gevoerd omdat de burgers en bedrijven het nogal oneens zijn met de Gemeente. Alhoewel dat eigenlijk merkwaardig is, zijn dergelijke rechtszaken schering en inslag.

Wanneer zich rampen of gebeurtenissen met ingrijpende gevolgen voordoen, dan raakt de burgemeester in zijn element. Zo zou de Utrechtse familie Nicolich beslist aan de bedelstaf zijn geraakt als niet de burgemeester van Utrecht, de heer Wolfsen (PvdA) persoonlijk had ingegrepen. Na de moord op cineast Theo van Gogh in Amsterdam door de moslimextremist Bouyeri, was de toenmalige burgemeester Cohen (PvdA) onmiddellijk bereid om de moslimgemeenschap in Amsterdam en daarbuiten zijn deelneming te betuigen. De ramp bij het Moerdijkse chemiebedrijf Chemiepack heeft burgemeester Denie (PvdA) een doorslaggevende rol van betekenis gespeeld. Reeds 4 uur na aanvang van de brand wist hij de bevolking gerust te stellen en te wijzen op het weliswaar falende rampenplan, maar ook op het minimale gevaar. Denie werd daarna nog haast slachtoffer van zijn eigen ijver: niet tijdig gebruik maken van de ontslagregeling inzake pensionering zou hem een korting van 10% op zijn pensioen hebben opgeleverd. (7700 vs 6900 EUR)

Nee: een pretje is het niet wanneer de Kroon tot een dergelijke functie roept.

De burgemeester van de Achterhoekse Gemeente Bronckhorst, Aalderink (Volkspartij voor Vrijheid en Democratie – VVD) is onaangenaam getroffen door een uitspraak van de rechter die het hem verbood de gevallen Duitse soldaten uit de 2e Wereldoorlog te eren. Het was de Gemeente al jaren een doorn in het oog dat de toenmalige vijand, waarmee tegenwoordig zulke goede relaties worden onderhouden, nog steeds als vijand werd gezien. Het is dan ook logisch dat de Gemeente zich fel heeft verweerd tegen de aantijgingen van een groot deel der bevolking en de belangenvereniging Federatief Joods Nederland. Uiteraard overweegt Aalderink een hoger beroep namens de Gemeente omdat hij woedend is over de uitspraak: “Ze hebben me iets afgepakt. Dit kan echt niet. Een rechter kan niet beslissen dat ik me als burgemeester niet als burgervader kan gedragen.” De rechter had immers pardoes geoordeeld dat het eren van gevallen Duitse soldaten “onnodig kwetsend en grievend” zou zijn.

Maar dat is natuurlijk nonsens om een verheffende daad zoals dit burgemeestersvoornemen zó abject te betitelen. Gelukkig gaat de burgemeester eerst overleggen met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (voorzitter: burgemeester mw. Jorritsma –VVD- ) en het Nederlands Genootschap van Burgemeesters over de kansen in een in te stellen hoger beroep.

Het is immers gemeenschapsgeld van na de oorlog.

0

0