Gisteren had ik een gesprek met mijn goede vriend Anton. Hij is iemand uit ‘religieuze kringen’, maar ik kan goed met hem opschieten (en hij met mij), vooral omdat we veelvuldig kijken naar wat ons bindt en niet naar wat ons scheidt. Uiteraard spraken we ook over de politieke ontwikkelingen en dan voor die bij de PvdA. Het was juist bekend geworden, dat Diederik Samsom zich kandidaat had gesteld voor de positie die Job Cohen juist had verlaten. We waren het er samen over eens, dat we Diederik nog minder zien zitten dan Job Cohen.

Toen ik Samson weer hoorde jubelen over het feit, dat we ‘het’ samen moeten doen, liep het mij dun door de broek. Het is me toch een smeerpeuk, die Samson. De man die de PVV een fascistische partij noemt. Toen ik hem hoorde, dacht ik weer terug aan de klimaatconferentie, nu ruim twee jaar geleden in Kopenhagen.

Het is 20 december 2009 en op dit moment zijn ruim 30.000 mensen van over de hele wereld weer uit Kopenhagen vertrokken. Regeringsleiders met hun bewakers, politici met hun medewerkers, journalisten, ‘deskundigen’ en prostituees, zij allen hebben getracht, staand, zittend of liggend, iets voor zichzelf en/of de wereld te betekenen. Althans, zo deed men het vóórkomen. De wereld dreigt immers te vergaan door de uitstoot van broeikasgas, zeggen ze.

Dat er ook lichamelijk en geestelijk volwassenen bestaan die hier ‘iets’ anders over denken, speelt voor de milieu-ayatollahs geen rol. Zonneactiviteit speelt in hun denken geen rol. Zij hebben hun eigen waarheden ontwikkeld. Als de feiten onverhoopt anders uitwijzen, dan is dit jammer voor de feiten, zo wordt in die kringen blijkbaar gedacht. Iemand als Lord Christopher Monckton, politicus, journalist, schrijver en uitvinder, wordt compleet doodgezwegen. Eigenlijk was het een georkestreerd bedrog dat honderden miljoenen heeft gekost en nog veel meer gaat kosten.

En toen ik Jacqueline Cramer daar in Kopenhagen als Alice in Wonderland weer eens zag stuntelen, zakte mij de broek, figuurlijk gesproken, af. Vooral toen ze de vergadersituatie ‘bloedjelink’ noemde. Ik heb even gedacht, dat Diederik Samson nu wel zelfmoord zal  gaan plegen, want voor hem was deze conferentie de enige mogelijkheid om de aarde te redden, zo heeft hij ons voortdurend voorgehouden.

Nog even iets over een aantal congresgangers. Om maar enkele te noemen; de Zimbabwaanse en schatrijke president Robert Mugabe, de Myanmarese machthebber Than Shwe en de Sudanese president Omar al-Bashir. Het is werkelijk verbijsterend, dat je met die figuren in één vertrek wilt zitten. Massamoordenaars en despoten die daar niks hebben te zoeken, behalve ons belastinggeld. Eigenlijk zou je die lieden daar voor de kust van Kopenhagen in de Sont moeten verzuipen, ware het niet, dat daardoor het zeewater ernstig wordt vervuild.

PvdA-er Diederik Samsom heeft blijkbaar geen boodschap aan Nederland, want hij wil niet met de PVV in één kabinet zitten om het land te besturen, maar wil wel in één ruimte ‘verkeren’ en ‘de wereld redden’ met de hierboven genoemde despotische massamoordenaars. Vreemde jongen, die Diederik.

Keren we weer terug naar gisteren. Anton en ik hadden het nog even over een illustere naamgenoot van de huidige Samson, de man uit de bijbelse vertellingen, Samson, die verliefd werd op de bloedmooie Delilah. Over het waarheidsgehalte wordt verschillend gedacht, maar het blijft een mooi verhaal. Voor hen die het niet kennen, komt het in het kort hier op neer:

Samson was een oersterke kerel, maar als teken van zijn toewijding aan God, mocht hij  zijn hoofdhaar niet afscheren. Deed hij dat toch dan zou hij zijn krachten verliezen. Als zijn haar werd afgeknipt, verloor hij zijn kracht. Delilah knipte daarop in zijn slaap zijn haar af. Samson werd wakker en ontdekte tot zijn schrik, dat hij zijn kracht kwijt was.

Anton en ik konden een lichte glimlach niet onderdrukken. We zijn het er samen over eens, dat mocht het verhaal ook maar enige waarheid bevatten, wat ons betreft de huidige Samson voor eeuwig met een kale kop mag blijven rondlopen.