De peilingen,…….tja, wat moet je er mee. Ze zijn onbetrouwbaar en veelal politiek gekleurd. Zeker niet zuiver op de graat, maar wel een graadmeter. De verschillen tussen de Hond en Synovate zijn altijd weer vreemd, en geven de foutmarge ongeveer aan.
Overigens is het voorspelde zetelaantal niet zo zeer het probleem, men kan er gerust aan aflezen of een partij stijgt of daalt, de moeilijkheid zit ‘m in de duiding. Men denkt te weten waarom mensen naar andere partijen migreren, en dat is nogal discutabel.

Deze week verliest de PVV volgens de Hond drie zetels. Dat lijkt me gezien de reacties op het PVV beleid in mijn omgeving, nog redelijk gematigd. De SP wint er weer een, en komt virtueel op gelijke hoogte met de VVD, 30 zetels.
Volgens de Hond is dit het effect van enkele bezuinigingen waarbij de PVV betrokken zou zijn, ik hoorde eerder deze week al dat het kwam omdat men zo vreselijk op Oranje gesteld is, en het vermoeden dat de affaire Bosman meespeelt. Dat is allemaal onzin.
Hoewel het amateurisme van de PVV politici een rol speelt, men begrijpt tenslotte feilloos dat mensen die zich niet kunnen inhouden, weinig voor elkaar zullen krijgen, is de onderliggende oorzaak van de bergafwaartse beweging een andere. Meerdere andere zelfs.

Het electoraat van de PVV bestaat grofweg uit twee groepen. De eerste zijn de mensen van de eerste negen zetels, de mensen die verliefd werden op Wilders’ onafhankelijkheidsverklaring, een fiere verklaring die mensen en hun verantwoordelijkheden en rechten serieus nam, geworteld in het liberale gedachtegoed, overgoten met gezond verstand.
De rest, alles van 9 tot en met 25, en zelfs 30 in sommige peilingen zijn de opportunisten, mensen die vooral met hun eigen portemonnee stemmen. Hun goed recht, en voor alle andere partijen geldt het zelfde, maar minder geschikt voor een liberale partij. De getuigeniskiezers hebben het afgelegd, vanuit realisme, en de wens om te groeien, is de PVV van richting veranderd, zelfs richtingloos geworden.

Een aantal zaken spelen een prominente rol:
• Men ziet dat alleen de SP ruggengraat genoeg heeft om haar anti-Europahouding daadwerkelijk te bestendigen.
• Men vreest dat de focus op islamisering ten koste gaat van gewichtiger zaken, zoals Europa, beseffende dat een sterker Europa volautomatisch zorg zal dragen voor een sterkere islamisering.
• De afwezigheid van Wilders in het debat, de zielige tweets nu en dan, en z’n preoccupatie met z’n eigen rol in verre landen.
• Het gegeven dat er zich een groot aantal socialisten bevinden tussen de tweede generatie PVV ers, geen principiëlen, maar niettemin toch socialisten. Meewerken aan bezuinigingen is niet waarvoor ze PVV hebben gestemd.

Het eerste punt geeft zelfs de meest verstokte rechtsmens te denken. Als fel anti-federalist is er dus maar één partij die het vooralsnog meent wanneer ze zeggen tegen verregaande Europeanisering te zijn.
Het tweede is een strategische keuze, men weet inmiddels wel hoe Wilders over de islam denkt, maar teveel nadruk op het afstoppen van Europa zou het kabinet in de problemen brengen.
Het derde punt is eigenlijk een voortvloeisel uit het magere personeelsbeleid van de PVV, Agema cs hebben teveel ongeleide projectielen en gelukszoekers aangenomen, en te weinig hoogvliegers die het podium met Wilders kunnen , of mogen delen. Wilders’ verminderde aandacht voor de Nederlandse politiek heeft nu z’n uitwerking. Het was een bewuste keuze, men wilde het podium niet delen.
En tenslotte het vierde punt, óók genoemd door de peilers: de mensen die op de PVV stemden omdat ze dachten dat deze partij de verzorgingsstaat volledig in takt zou houden. Ze zullen langzaam vertrekken.

Maar bovenal zijn het in mijn omgeving, een liberale ondernemers omgeving, vooral de mensen van het eerste uur die afhaken. Hun maatschappelijke keuze voor de PVV rendeert niet, en men vindt de partij te weinig liberaal en professioneel. Dit is een probleem, omdat de PVV gefundeerd is op die groep eerste uurs volgers. Wanneer ze wegvallen verwordt de PVV tot een soort van SP, maar dan zonder geschikte mensen, functionerende organisatie, of coherente achterban.
Overigens is de grote winnaar straks bij de verkiezingen waarschijnlijk de Partij van de Thuisblijvers.

Het is nu zaak voor de PVV om zichzelf opnieuw uit te vinden. Er is, onder een breed deel van de bevolking, onwaarschijnlijk veel sympathie voor Wilders, men herkent de opofferingen die hij zich getroost heeft, en wéét dat het er weliswaar nu niet uitkomt, maar dat het er wel degelijk in zit.
Een rigide personeelsbeleid, openstelling voor talent, een goede politieke opleiding, het benaderen van hoogvliegers, het moet nu gebeuren. Zo’n kwiebus als Bosman was, in een open partij, met degelijke schifting, al lang door de politieke mand gevallen. Er is nu , na ruim zeven jaar ervaring met een eigen partij, moeilijk vol te houden dat men geen beginnersfouten wil maken.
Kom op Wilders, stof die onafhankelijkheidsverklaring eens af, en ga je eigen koers varen. Verkoop je huid duur, en geef de Kiezer, wat de Kiezer toebehoort! Er liggen dertig liberale zetels op je te wachten.