In 2009 werd het café van krakersbolwerk Vrankrijk in Amsterdam gesloten. Omdat bewakers van het café enkele bezoekers ietsjes te hard hadden aangepakt. Eén van de bezoekers liep zelfs een schedelbreuk op. Vandaag heeft burgemeester Eberhard van der Laan in al zijn wijsheid besloten dat de krakers het café mogen heropenen. Maar wel onder bepaalde voorwaarden, hoor!

De mensen die de mishandelingen uitvoerden mogen niet meer meedoen aan het bedrijf, én er moet een bedrijfsplan komen. Godsamme, dat zijn nog eens harde acties, Eberhard! In het verleden hadden we o.a. Karel de Stoute, Filips de Schone, Jan zonder Vrees, Filips de Goede, Willem de Zwijger en daar komt nu Eberhard de Slappe Zak bij. Want het wil wel zeggen dat de mishandelaars al weer op vrije voeten zijn, anders had hij deze eis niet gesteld.

Op vrije voeten, mèt een uitkering, uiteraard.

De supermarkt waar een overvaller per ongeluk van de trap gelazerd werd en daarbij overleed, heeft het waarschijnlijk moeilijker gehad. De sporthal waar een inbreker in coma werd geslagen is nog in proces. De man die huis, haard, vrouw en kinderen verdedigde tegen een insluiper, zou nog wel eens vast kunnen zitten. De juwelier die invalide raakte bij een overval moest het zonder een greintje medewerking doen. Nou, een beetje dan, men was geschokt. Maar toen de man besloot geen buitenlanders (lees Mokro’s en Antillianen), toe te laten in zijn zaak, was de wereld weer te klein.

Een nieuwe stichting, Stichting Tweeënveertig, gaat de tent runnen. De gemeente weigerde aanvankelijk een vergunning te geven, maar de krakers dienden daar bezwaar tegen in, en nu wordt het café feestelijk heropend. Het zou me niet eens verbazen, wanneer blijkt dat Amsterdam de krakers ook nog een forse startpremie uit de subsidiepot heeft toegezegd.

Misdaad loont, in Nederland. Wil je rijk worden, dan moet je naar Amsterdam, naar Eberhard de Gulle.

Maar enkel gul van gemeenschapsgeld, dat dan helaas wel.