De Majesteit was in december al zorgelijk over de toestand van de natuur. Het zag er slecht uit. Burgers aller landen, Nederlanders kennelijk in het bijzonder, sloegen geen acht op de waarde van een fatsoenlijk functionerende planeet. De tekst van Koningin Beatrix van Kerst 2011, was een bijzondere poging om haar onderdanen (niemand weet waarom zij bovendaan is, behalve dan vanwege geboorte in het juiste bed) te overtuigen dat milieumaatregelen een bijzondere overheidstaak vormen. Die uitspraken, zo had iedereen ruimschoots kunnen weten, waren in tegenspraak met de werkelijkheid. Bovendien was die toespraak in het bijzonder misplaatst, omdat zij als aandeelhoudster van Koninklijke SHELL meer dan welk van haar burgers ook het enig juiste antwoord op de TV had kunnen geven: door die aandelen te verscheuren. Het kwam er niet van.

Vandaag heeft de Majesteit op een afgrijselijke manier kennis moeten nemen van het milieu in haar huidige toestand. De aarde warmt zeker niet op, maar koelt snel af. In weerwil van wat de milieuclubs ons (en haar) willen doen geloven. In Europa is het zelden zo koud geweest en de sneeuwhoogten bereiken records. Lawines zijn in de Alpen aan de orde van de dag en het is lang geleden dat dit zo was. Haar tweede zoon werd vandaag bedolven onder zo’n lawine en of hij dit overleeft is aan twijfel onderhavig.

Eerder deze week raakte Lech, waar de Koninklijke familie de wintersportvakantie doorbrengt, van de buitenwereld afgesloten door een spectaculaire hoeveelheid sneeuw. Dat gaf op het internet aanleiding voor vele smalende en ironische opmerkingen, in het bijzonder de verwijzing naar haar Kersttoespraak. Dat was zeer terecht.

Maar nu zit ze als moeder van haar kind aan het bed, zoals ieder andere moeder. Het geld, de aandelen, de functie; het telt even niet meer. Ook voor mij niet. Ik wens deze moeder veel sterkte toe en hoop op het beste voor haar zoon en zijn gezin, zoals ik dat ook voor mijn eigen kinderen wens.